transliterasi

Selasa, 17 Desember 2013

Tepangaken, nama kula Luwih Budi Pawening Lahir wonten ing tlatah Magelang rikala toya sami lingsem awit mecungulipun kula, toya sah saking sasana. Papan dunung kula punika wonten Dhusun Klebeng, Desa Tempak, Kecamatan Candimulyo, Kabupaten Magelang. Ageman kula ndilalah Islam. Tamat Sekolah Menengah Atas(SMA) wonten ing SMAN 3 MAGELANG  ing  tahun 2011. Tamat Sekolah Menengah Pertama(SMP) SMPN 1 CANDIMULYO ing tahun 2008. Tamat saking SDN Tempak 1 rikala tahun 2005. Samenika nembe kuliah wonten ing Universitas  Negeri Yogyakarta  Jurusan Pendidikan Bahasa Daerah.  
Kula putranipun Bapak Urip lan Ibu Misih. Kula putra kaping pisan lan nggadhahi rayi ingkang nama Puput Parsudi. Samenika nembe sekolah wonten SMK Adipura Magelang. Simbah kula asmanipun Amat Sayuti lan Asma Prawira Tukidjan.
Karemenan kula inggih menika mlampah-mlampah dhateng panggenan ingkang taksih alami, kadosta pesisir lan pegunungan. Maeman favorit kula inggih menika kupat tahu, dene ombenanipun inggih menika wedang rondhe lan wedang jahe. Kewan klangenan kula inggih menika dara kaliyan iwak lele. Pepenginan kula inggih menika damel marem manahipun tiyang sepuh kula.
Tiyang ingkang dados idola kula inggih menika Bapak kula, Ir. soekarno, Bapak Soeharto, lan Panembahan Senapati. Slogan kula inggih menika aku manusia ingin felicity and notorety ingin nasibku diubah yakinku akan sayangMu Allahku Robiku Illahiku.
Kinemat-namot ing driya, rinegem sagegem dadi. Yesterday for today, and today for tomorrow. Think smart don't think black..

Magelang

Magelang iku kalebu salah sijine kota ing Jawa Tengah kang dununge ana ing satengah-tengahing pulau Jawa. Kutha iki jarake udakara 70 km saka kutha Semarang lan 45 km saka kutha Ngayogyakarata.
Kutha iki papane strategis amarga dadi dalan tembus menyang kutha-kutha gedhe liyane ing pulau Jawa, kayata Salatiga, Solo, Ambarawa, Jakarta, Purworejo, lsp.  Kutha iki kaubeng kali gedhe yaiku kali progo lan kali elo. Kajaba kali, magelang uga kaubeng gunung, ing sisih wetan ana gunung merapi lan merbabu, sisih lor ana gunung andong lan telamaya, sisih kulon ana gunung sumbing lan sindoro, dene kang sisih kidul ana gunung menorah. Ing satengahing kutha uga ana gunung cilikminangka pakuning tanah Jawa, yaiku gunung tidar. Mula ora salah disebut magelang, magelang asale saka rong tembung yaiku maha lan gelan. Maha artine gedhe, agung lan ageng. Dene gelang yaiku salah sijine perhiasan kang dingo ana ing ugel-ugel tangan khususe wong wadon.
Pendhudhuke ana ing kutha iki rata-rata dadi bakul. Ing megelang ana daerah khusus kang sinebut pecinan, marga dikebaki kaum tionghoa. Ing tengahing kutha, ana alun-alun kang duwe water tower lan patung Diponegara. Ing sisih wetan alun-alun ana Matahari , Gardena, Magelang Theater lan kantor pos. sisih kidul ana kapolres, klentheng , lan Bank Jateng. Ing sisih kulon ana Masjid Agung lan menara mesjid. Lan ing sisih lor ana kantor Telkom, Kantor Pajek, Trio Plaza lan Bank BCA.
Panganan khas magelang inggih menika gethuk. Saengga mboten mokal menawi wonten Magelang nyumerepi gethuk wonten toko maeman. Gethuk ingkang kawentar inggih menika gethuk trio. Gethuk menika rupanipun saking tigang werni, saengga menawi dipunsawang kados lapis. Amargi saking gethuk menika, pramila magelang kathah dipunkenal kanthi sebatan kutha gethuk.
Kutha magelang uga duwe museum, kayata museum Diponegoro lan Sudirman. Magelang uga duwe Taman, yaiku Taman Badakan lan Taman Kyai Langgeng. Kajaba iku, magelang uga duwe kompleks Akmil lan Kompleks Prajurit Diponegoro. Saking andharan menika, pramila kutha menika pantes dados tujuan wisata ingkang temtunipun ngemot maneka daya tarik. Magelang, maha gelang, Kutha Gethuk kang Wicaksana. Wallahu'alam.



ndhekos apa nglaju?

Ndhekos lan nglaju iku dadi pilihan abot kanggo mahasiswa, luwih-luwih kang luar kota. Kalorone mau duwe kaluwihan lan kakurangan dhewe-dhewe. Ngekos utawa ndhekos yaiku nyewa omah utawa kamar ing luar kota kanti mbayarnganggo dhuwut la nana watesane. Kaluwihane saka ndhekos yaiku: dewe ora samar telat marga rata-rata kost-kostsan mau  cedak karo kampus, awak ora kesel marga ora wira-wiri mulih omah, bisa prihatin lan bias srawung karo masyarakat kang beda karo masarakat asale. Dene kakurangane saka ngekos yaiku: dewe adoh saka uwong tuwa dadi pantauane kurang lan bisa keblasuk yen dhewe ora ati-ati, tangine kebluk amarga kadangkala nyepelekake jarake cedhak karo kampus, kanca sak kost kadang ana sek usil dadine marai samar, biayane kang ditokake ora sethithik.
Mangkono andharan babagan kaluwihan lan kakurangane ngekos, dene andharane saka nglaju kaya mangkene. Nglaju yaiku salah siji cara mahasiswa anggone nglakoni jejibahan kang mangkat lan mulih ing luar kota ing dina iku uga, uoama mangkat esuk ya mulihe sore.
Manawa ngekos duwe kaluwihan lan kakurangan, nglaju uga mangkono. Kaluwihane saka nglaju yaiku: dewe ora bosen merga pethuk uwong kang beda-beda saben dina ana ing dalan, pantauan wong tuwa tetep raket dadine ora samar keblasuk, irit marga apa-apane gratis nang omah, duwe pengalaman urip nang dalan lan bisa nyukuri urip marga pethuk maneka kahanan ing dalan. Kaya iku kaluwihane , dene kakurangane yaiku awak kesel amarga wira-wiri, kurang mandiri marga melu wong tuwa terus, yen dalane macet rawan telat, yen kahanan udan dalane lunyu saengga kudu ekstra ati-ati.

Nglaju lan ngekos duwe kaluwihan lan kakurangan kang bisa bisa mbingungake mahasiswa. Nglaju utawa ngekos iku pilihan, gumantung saka atine dhewe-dhewe. Miturut pamanggih kula, kekaihipun menika sae sadaya, namung menawi griyanipun caket kaliyan kampus nggih nglaju kemawon. 

tips berkendara

Jaman saiki jaman kang nuntut apa bae sarta cepet. Upamane lelungan menyang luar kota , luwih- luwih kang padha kerja , kuliah utawa bebakulan ing luar kota kang padha nglaju.Uwong sek padha nglaju sakjane ngupaya ben bisa mbagi kegiatan ing njaba lan kegiatan ing jero( desa lan omahe). Kanggo nyengkuyung tuntutan mau, mula perlu diandharake tips kanggo uwong sek padha nglaju ben saya efektif lan efisien. Tips sek tak andharake iki kanggo sek padha numpak kendaraan dhewe, dudu sek numpak kendaraan umum.
Kang kaping pisan yaiku dhewe  kudu bisa tangi gasik, ben ora kesusu anggone mangkat lan ora samar telat. Kang kaping pindho cek kondisi kendaraan, mulai ban, rem, bensin lan sakpanunggalane. Ban, kudu cukup angine , aja kakean utawa kakurangan. Manawa bane uwis alus, ndhang golek dhuwit gawe tuku kang anyar , ben ora kuatir yen gembes ing dalan. Bensin, coba cek kanti bukak tankine, aja katungkul gambar kang ana ing cedak spidometer amarga kadang kala ngapusi. Ora kepengin ta “nyeprint” kendaraan mung gara-gara kentekan bensin?. Terus cek rem, pestekna yen reme mau makan kabeh, ben ora gedandaban yen ana kendaraan kang mandhek ndadak.  Busi, dicek menawa wae reget utawa uwis soak, enggala resiki lan yen soak eggal diganti sek anyar.

Kang kaping telu  yaiku pestekna kabeh ubarampe kang perlu digawa, aja nganti ketlingsut, luwih-luwih SIM lan STNK.  Kaping pate yaiku aja lali sarapan lan pamit marang bapak ibu ben manteb anggone lelungan. Kaping limane aja lali donga marang pangeran , ben anggone lelungan gawa berkah . Kang kaping enem yen wis mlaku nang dalan aja ngnti lali urupna lampu, mengko ndak kethilang, palah mung ngguwk-nguwak dhuwit, eman-eman banget. Kang kaping pitu minangka kang terakhir yaiku aja “yak-yakan” ing dalan, utamakan keselamatan daripada kecepatan, hargai pengendara yang lain. Muga–muga tips sek satlemik iki ana gunane lan bisa nambah wawasan Panjenengan sadaya. Amin. 

cerkak jaim

JAIM
''terlalu cepat kumenyayangimu, tak cukup bercerita, namun terlanjur kumencintaimu, meski kutak mengenalmu...Hingga akhirnya kuterjebak dalam kesalahanku yang mencintaimu...Hingga kini aku tak mampu untuk melepas dirimu dan melupakanmu''Tembang kang moncer pas jaman SMA iki, saiki dadi backsoundku wiwit aku pethuk kenya ayu pas ana acara ing salah sijining tlatah Ngayogyakarta brang kidul. Bocahe pancen ayu, gawe nglempurok atiku, aku wis cerita marang bapak lan simbok babagan wedokan sek tes tak kenal iki, bapak tak ceritani palah mung guyu sajake ngece, seje karo simbok sek rada nesu krungu cerita iki, deweke palah weling yen nganu cah wedok ki ati-ati, aja-aja bocahe mau gawa rajah lan pokoke kudu sek isa masak lan umbah-umbah. Kumrungu piweling kaya mangkono iku aku mung manthuk, njur mikir mbok menawa wae mripatku mbalik. Aku mung mesam-mesem kelingan babagan iki. Sajrone aku rengeng-rengeng, tangan kiwaku ora gondhelan setang, kepara tak palangke ngiwa, ben kaya-kaya mlaku sambi gandhengan ro sisihaning ati. Ndang lek nyanyi uwis rada bosen, aku nggonta-ngganti lagune, penting isa ngilangake rasa bosen lan ben isa kaya Ariel kang dadi idolaku. Sadalan-dalan, aku ora lali welinge bapak lan simbok, angger liwat kreteg lan papan sek tak rasa rada wingit, mesti aku ninthin. Yen ana penggokan aku uga ora lali ngeplek, ''keplekan ala Mike Hewul''. Idhep-idhep bisa nyaingi Casey Stoner kang dadi juara motoGP. Ibarate aku nyilem sambi ngombe banyu susu, sakliyane aku golek sensasi ing dalan, aku uga nglatih adrenalinku ben sansaya kendel anggone dadi joki. Kiwa tengene dalan sek tak liwati saiki dudu tegalan, nanging barisan omah kang katata kanti apik lan resik. '' hemm... Apik temen tatanan omahe, weladalah gununge merapi merbabu kok sajak seneng banget, mamerake awake, nang talang mesthi apik pemandangane ki, woh teni jho....'' pit gage tak gas saya banter ben ndang cepet tekan talang lan ndelok sedhilit pemandangan mau sakdurunge menyang Yogyakarta.
Cangkemku ora lali umak-umik ngetokake rengeng-rengeng. '' biar tahu, biar rasa, cinta ini milik kita, teng teng teng teng teng teng tengtengteng teng teng teng, Dikantin depan kelasku, disana kukenal dirimu, yang kini tersimpan dihati, jalani kisah sembunyi, trak deg, di halte itu kutunggu, trak deg trak deg deg trak, Senyum manismu kekasih, usai dentang bel sekolah, kita nikmati yang ada,, seperti hari yang lain, kau senyum tersipu malu, ketika kusapa engkau, genggamlah jari, genggamlah hati ini,, trak deg trak degdeg, memang usia kita muda,tapi cinta soal hati, biar mereka bicara, telinga kita terkunci, Biar tahu biar rasa, maka tersenyumlah kasih, tetap langkah jangan hentikan, cinta ini miil... Buajigur...!! Woh ra donk, menggok ra ngreting, pancen tela cemplungke badheg, astagfirullah, slamet-slamet hmm'' nyanyi rung rampung ganti misuh, atiku uga gemeter, ujug-ujug ana jalur ungu teka-teka menggok. '' gheng...gheng...!!'' Pit tak bleyer, ben ketok moa , bar mbleyer pitku tak jak mlayu maneh, saiki dalane mudhun lan dalane rada akeh gesike tilas kepretan trek saka merapi. Kiwa tengene dalan katon anak turune Dewi Sri katon lemu-lemu, godhonge iju-iju nyenengake mripat, banyu kali uga padha kemriyek kaya menthi, warnane bening kaya kaca kemlasa kang nyegerake wong sek padha liwat. Ing sak ndhuwure kali, tak sawang ana uwong tuwa umure kira-kira 55-nan kang lagi nembok sawah kanti rosa lan pretikel sajak ora duwe kesel. ''hmm...sregep temen, yen wae aku oleh metu lek sekolah, mestgne aku bisa, macul kaya kuwi, ra mumet, woalah ning piye maneh, iki uga gawe mulyake bapak simbok, semangat john, semangat pagi'' cumruwite ati nggrundhel amarga anggone sekolah ora mathuk karo pepenginane, atiku uga clingus karo kanca liyane, dadine atiku ngejak maneheg nanging karo wong tuwaku ora aweh.Top of Form
Atiku rumangsa getun banget sekolah nangkene. Angger kepikiran kadadean kaya iki, aku banjur kelingan pas awal-awal tes, aku rumangsa goblok lan kapusan. Wis lolos nang jurusan teknik elektro, teknik perkapalan, teknik sipil, farmasi, poltekes, pertambangan kok palah ra oleh restu karo bapak simbok. Gara-garane ya ana brayate kang rada serik lan rumangsa pamore kesundhul. Dheweke kaya banyu mili ngoceh lan ngompori-ngompori wong tuwaku, jarene aku ora kuat sekolah nang jurusan kuwi, wong bahuku cilik, lan dheweke kerep kandha yen nang jurusan-jurusan kuwi meh dadi apa, dheweke uga pamer jarene anggone sekolah, anake gratis lan wis oleh gaweyan nang les-lesan. Gandheng bapak ibu duwe kapitayan lan wis kepangan pengomongane mula njur manut. Palah kepara kerep padha nangis merga di ceramahi brayate mau. Aku rumangsa melas, mula banjur manut wong tuwaku ben ra diceramahi terus. Nanging kepara aku sansaya lara, sakwise ngeculke pilihan-pilihanku mau, aku palah ra tau konsentrasi anggone sekolah, palah kerep ngupaya kepiye ben bisa metu, palah saksuwene rong semester iki aku ngupaya ngejlogkake bijiku ben wong tuwaku bisa luluh njur ngestokake aku metu lan pindhah. Ananging jebul angin nyolong pethek, wong tuwaku palah sansaya melasake. Ibu lan bapak angger tak suwun ben ngestokake aku metu palah kaya-kaya meh kelangan tekene, piyambake ngendhika '' owalah le, mbok kowe ki duwe rasa syukur barang, mbok maturnuwun bisa sekolah nang kana, deloken tanggane dewe kepengin mlebu mrana wae ora do isa, tangga desa lor kuwi palah cah 12 mung bisa lolos 1, kowe ki mbok maturnuwun, ndarani ra beja kira-kira pa kowe ki bisa mlebu nang sekolah negeri''. Aku mung ndingkluk, aku ngerti iki mung gawe nggedhekake dhadhaku kang mbeseseg. Atiku mberontak nanging ora bisa.
'' ora,ora, it's my life, it's my style, it's my world, wrong or right it's me, semangat jho, kabeh ana dalane dhewe-dhewe'' cangkemku nyeplos karenteg atiku meh ngelingake gambarankepungkur kang mung bisa dadi cerita ngaya wara. Ora krasa gunemanku iki nyadharake aku yen uwis tekan kidul talang sek dadi panggonan kang strategis gawe ndeleng pemandangan.
Pancen bener filingku mau, tak sawang gununge katon cetha wela-wela. Pit motor gage tak inggirke. '' hmm... subhanallah, wuedyan siph tenan, macho brow, wah cocok ki, tak jeprete, mumpung momene apik, bisa tak gawe wallpaper '' atiku gumun kanti mesam-mesam rumangsa atiku sek kerenteg cerita ngaya wara sek mokal kelakon maneh iku oleh tamba. Tanganku gage mbukak tas ngrogoh hape sek ana kamerane. ''coba wae simbah duwe sawah nang kene iki, mesthine wae arep tak tanduri omah sek ana menarane gawe neropong pemandangan moa kaya ngene iki, ning rapopo, mbesuk yen aku duwe dhuwit, arep tak borong sawah nang kene iki'' gunemku nang ati sambi jeprat-jepret. Sesawangane pancen kapenak nyempyok ana mripat, ora kalah yen mung karo bukit bintang. Ditambah maneh karo sorote lampu gaweyane Gusti Allah kang makarya jagad, sansaya adem nang jero ati.
Sak wise tak rasa cukup anggone jeprat-jepret, aku banjur nerusake laku menyang kutha Yogyakarta. Tak sawang nang ngarep ana cewek kang uga lagi njikuk momen api kanti pamer hape kang ketoke luwih canggih saka duweku. ''ati-ati mbak, potone kobong''godhaku marang kenya manis iku. ''ya, rapopo ta mas, palahane ora susah golek kayu'' saure kanti menjeb.Kanggoku nggodha cewek ki lumrah lan biasa kanggone wong lanang.
Pit tetep tak lakokake, tak sawang kenya mau ijeh jeprat-jepret. ''wah lumayan, ning biasa ah, jeh kalah karo mbok wedok sek ana ing kulon sawah lan sek cedhak begarlist'' kerentegke ati kanti nggaya, pamer kusumaning ati sek ana sakmburine gardhu listrik lan sek ana ing kulon sawah.
Kanthi mesam-mesam, aku nglakokake pit kanti manteb lan ora duwe cubriya apa-apa, mripatku uga nyawang pemandangan ing sisih wetan lan kulon, loro-lorone mamerake kadigdayane, kaya satriya kang arep perang tanding. Ing sisih wetan katon merapi lan merbabu kang methentheng, dene sisih kulon ana gunung sumbing lan sindoro kang ngadheg nggejejer masang kudha-kudha.
Dene gunung Tidar kang dadi pakuning tanah jawa dadi panengahing perang tanding kanti tenang kebak suwita. ''ghek...ghek...ghek...ngeng'' suwaraning pit kaya uwong watuk. Gas tak tarik ora ana gunane, tenagane ngelos. ''oh bensine ngowos, nang spidometer rung kethap-kethip kok jebul entek, asem kecut'' omongku kanthi nyuwara lirih, lan nuthuk thothoke pit. Pit tak inggirke maneh, kanthi modus ndelok pemandangan aku mbukak jok, gayane njikuk masker, padahal mung ngocak-ngocak tangkine, lan jebul bener ''asat''.
''wah ra sida lumayan nggodha cewek, bar nggodha pah kewalat kentekan bensin, aduh'' batinku sambi kukur-kukur. ''wah muga-muga ceweke ora mrene, isin setengah urip aku, hmm luweh lah''. Kanthi mikir,mikir lan mikir, akhire duwe ide sek cukup cemerlang, lan jalan pintas dianggap pantas. ''yen tak seprint, wah isin, raiku meh tak deleh ndi, wonge sek liwat jeh akeh maneh, wah payah,, sek...sek...sek'' Hape gage tak bukak, njur sms adiku kon ngeterake bensin nang panggonan kono. ''pitku macet, kentekan bensin nang talang, meh tuku sek dodol rung do bukak,urgent...'' smsku kang tak kirim nang adiku. ''muga-muga wae gelem lan percaya yen sek dodol rung bukak, ayo ndang dibales...''batinku sambi muter-muter hape. Sakjrone nunggu balesan sms, aku ngematake bebek kang nembe dingon lan padha sesiblonan, katon guyub lan lincah-lincah. ''nek wae bebek bisa ngajari nglangi, wah bisa oleh biji A++ aku ndikik kae,,,'' batinku kelingan gek ujian renang nang pisangan.
''plung...plung....kwek...kwek...kwek.,kweek...'' suarane kerikil kang tak sambitake nang banyu kacampur suarane bebek. ''tak kira yen saben bebeke bisa omong, mesti bakal ngece, syukur...mulakna aja seneng nggodha cewek, kasian deh lu, kasian deh lu,,, wo....blung'' batinku sambi nyemplungke watu sek rada gedhe. ''e lha, nang ndi ta ki bocah, kok ra lek dibales'' obahe lambe kanti lirih, kang selak ra sranta wong wis nunggu 15 menit.
Merga ra lek di bales ro adiku, mula aku njur sms kancaku, jebul ya padha wae. ''ealah do nang ndi iki, kit mau kok ra dibales''
''ndhreg..ndhreg..ndhreg'' tandane getar hapeku kang ana sms mlebu. Tak bukak njur tak waca, mripat tak ambake ben tulisane ketok cetha wong layare wis blureg sansaya keplorong srengenge. ''sgb, wah gek sibuk aku,ki gek dolanan dara, tuku kono wae lak ana,''
''wuasem, selak kisinan palah ra donk,''
celathuku sambi mbales SMS. Sak wise sms adiku, jebul adiku ora gelem nusuli bensin. Sms kang terakhir palah mung huruf U2U.
''mbok kawit mau nek ra gelem ki, palah muter-muter, mbalese we suwi, jebul ra gelem, aduh''celathuku sambi kukur-kukur. Merga pikiranku bunel lan tak delok dalane wis ora akeh sek padha sliweran, mula aku banjur nekat golek bensin. Pit tak kunci stang, njur tak tinggal, sikilku tak jangkahke kanti muntub-muntub. Rung ana 200 meter, tak delok nang ngarepan ana gubuk cilik sek kebak gendul wadah vodka kaisenan banyu kuning enom bening.
''alhamdulillah, bejane wong cilaka'' atiku krasa seneng. Sikil tak kipatke gage marani pit sek tak tinggal. Gage-gage pit tak seprint mumpung sepi. Tak sawang ana wong loro ing bale desa treko kidul talang, nanging aku teka mlayu nggendhring karo nuntun pit shogunku.
''hah...hah...hah..heh..heh''
suarane ambeganku kang megap-megap kaya ula koros.
Pit tak inggirke cedak sek dodol bensine mau.''apa mas,'' takone bakule
''bensin'' saurku ''pira?'' saure sek dodol sambi nyekeli gendul. ''setunggal mawon''celathuku sambi mbukak jok. ''lha ngapa megap-megap, apa ra dicek mau nang omah''
''nyeprint pit, ya jenenge wae lali mas mesthine ya ra kelingan, aku ketungkul spedometere, biasane nho tak cek, mau ora, gur manteb wong jeh saksetrip'
'
'' wohoho plolo, ketoke nho pinter jebul, PO''
sumaure bakule bensin. ''apa kuwi mas ?'' takonku mring bakule bensin sambi ngulungake saklembaran kertas coklat sek ana gambare Tuanku Imam Bonjol lan nutup jok. ''aja nesu, PO ki pahpoh,ngahngoh,plola-plolo kaya kebo haha'' saure mas-mas mau sambi nampani dhuwit limangewon kanti guyu cikrak-cikrak marang aku kang sajak ngece. ''haha....as yo ben lah Mas, PO kaya ngene penting calon presiden haha''saurku. ''amin, nek dadi presiden aja selingkuh, ketoke ki rupamu pas-pasan nanging mata kranjang nek ana prawan''. ''lha kok ngerti mas?'' takonku gumun ''ponakanku crita, lha kae nang njero haha”. ''owalah, maturnuwun'' kanthi isin aku gage nggenjot lan nerusake laku nang kutha yogyakarta. Nang Pom pitku tak isi bensin kebak kareben ora nyeprint maneh.Isin banget nyeprint pip kang kentekan bensin.
...................Nang omah lebar maghrib ''jarene mau kowe kasatan bensin le?''takone bapaksambi njikuk endhog gludhug''iya pak, cen bajirut''saurku sambi nyelehake sirah ing amben
''lha mau ra ditileki dikik po pye? Sakdonge sakdurunge mangkat ki dicek kabeh dikik''
''kelalen aku pak, gek nganune wae ijeh sak setrip''. ''wo ra donk, sek wis ya wis, suk maneh ki dicek kabeh kanti teliti''. ''yo nek ra lali pak, q ki lalen jhe''. ''tur yen kentekan bensin aja sms omah, ngisin-isini''
clathune simbok melu nimbrung''lha pye maneh aku isin yen nyurung pit nang ndalan, akeh cewek jhe mbok, ku ya jaga image ta''
''jaim ya oleh ning aja banget-banget, tur kowe ki cah lanang, mbok ya sek kendel lan aja isinan, ra gelem ta diunekake mbok-mboken?''
kandhane simbok karo wejangan iku.
Rung sida aku sumaur, adiku ngomong sajak ngece ''alah planthangan apa ta kuwi mak, isinan kaya ngono kok, apa kuwi wagu,, beja ra mboncengake cewek, nek mboncengke, woh tak keploki ko ngomah, njur tak pethuk, ning mung ceweke sek tak genti mbonceng aku, nek sampeyan ya, pikiren dewe haha''. '' wo dagadu, cen urik kowe, titeni wae, suk jikuke cacing, mesthi nggeblag kowe haha'' saurku uga ngece. ''wis, aja ramin,kana ndang siap-siap isyakan nang langgar'' kandhane simbok karo metu.
Bottom of Form


Rabu, 27 November 2013

Setitik senyum



Kau selalu hadir
Dalam malamku
Kau selalu hadir dalam tidurku
Kau temani diri ini
Kau basuh hati ini
Dan kau balut luka di hati
Dengan setitik senyum manismu
Aku ingin...
Kau tetap di sini
Temani diri ini
Yang seakan sendiri di sini
Ku berharap...
Kau setia padaku
Dan selalu bersamaku
Tuk cairkan hatiku yang beku

Ketidakpastian



     

Hari mendung menyelimuti
Hawa dingin menemani
Hatikupun bersenandung
Dengan ketidakpastian
Perasaan terus bergejolak
Mencoba menyibak dada
Dengan penuh tenaga
Ku membelenggunya
Kuhanya diam
Melihat keindahan ini
Hati terus bergejolak
Namun terbelenggu tanpa suara
Mulut hanya terdiam
Tak bisa berbuat apa
Perasaan pun terus berirama
Mencoba mendongkrak dada
Matakupun memancar
Dengan air mata berlinang
Diantara keindahan
Dalam kelopak mata ini

Sabtu, 23 November 2013

Urung Pejah Ati





Aku...
Kliyengan ora gujengan
Liyat-liyut kesondhol angin
Ngoyok-oyok ngejak mabur
Atiku dhewe ya ra donk
Mula bukane liyat-liyut ngelangut
Kang nyempyok ing rasa
Rasa tentrem sing tak gegem
Rasaku dudu rasamu
Nanging aku tetep aku
Ben rasaku mumbul
Mabur ngidul ben kemebul
Aku...
Isa kelangan rasa
Isa kelangan ati
Gesang manah
Gerah polo
Beja aku urung pejah ati

Jenengmu





Jenengmu
Isih kukoh cemanthel ing atiku
Ora mosik kejawil
Ora copot cinokot
Aku dhewe bingung
Kena apa awak iki
Tansah katutan jenengmu
Kang krasa antep ing getihku
Jenengmu tetep wae
Mencok ning jiwaku
Mlungker bunder emoh nylingker
Aku ijih wae
Kesampyok ulat sumehmu
Gawe tentreming polahku
Nggayuh sesawangan endah iku
Antarane aku lan sliramu
Kadya soroting srengenge
Kang gumlundhung perenge merbabu
Jenengmu...
Ngemu suka ing atiku
Siji tresna tunggal jiwa
Ya tresnaku lan tresnamu
Kang manunggal ing jiwa mulya
Woh linuwih